Annem sana söylemememi söyledi

1 / 2
Uzun bir iş seyahatinden yeni dönmüştüm ki, sekiz yaşındaki kızım bana söylememesi gereken bir şey fısıldadı.
Eve geleli on beş dakika bile olmamıştı.

Bavulum hala kapının yanındaydı. Ceketim hala omuzlarımdaydı. Nefes almaya bile fırsat bulamadan hissettim—bir şeylerin ters gittiğini hissettiren o ağır, rahatsız edici his.
Bana doğru koşan minik ayak sesleri yoktu.
Kıkırdamalar yoktu.
Sıcak bir kucaklama yoktu.

Sadece… sessizlik.

Sonra yatak odasından sesini duydum.
Sessiz. Kırılgan. Neredeyse korkudan titriyordu.

“Baba… lütfen kızma,” dedi yumuşak bir sesle. “Annem sana söylersem işlerin daha da kötüleşebileceğini söyledi… ama sırtım gerçekten çok ağrıyor… ve uyuyamıyorum.”

Koridorda donakaldım. Kalbim hızla atmaya başladı. Bu sadece bir çocuğun şikayeti değildi. Bu korkuydu.

Diğer Tarifler